كننده آنرا تيره وناصاف گرداند بزشتى منت گذاشتن . 6057 ظلم نفسه من عصى اللّه وأطاع الشّيطان . ستم كند بر نفس خود هر كه نافرمانى كند خدا را وفرمان برد شيطان را . 6058 ظلم السّخاء من منع العطاء . ستم كند سخاوت را كسى كه منع كند عطا را ، مراد اينست كه منع كنندهء عطا وبخشش نيز داخل ظالمان وستم كنندگان است وظلم أو بر أصل خصلت فاضلهء سخاوت است كه أو را در بارهء خود فاسد وباطل كند . 6059 ظلّ اللّه سبحانه في الآخرة مبذول لمن اطاعه في الدّنيا . سايهء خداى سبحانه در آخرت عطا كرده شده باشد از براي هر كه فرمانبردارى أو كند در دنيا . مراد به « سايهء خدا » لطف ومرحمت اوست . 6060 ظلم العباد يفسد المعاد . ستم بندگان فاسد ميكند روز بازگشت را ، يعنى ستم بر بندگان خدا يا ستم بندگان بعضي بر بعضي . 6061 ظاهر اللّه سبحانه بالعناد من ظلم العباد . آشكار كرده با خداى سبحانه دشمنى را كسى كه ستم كند بندگان أو را . 6062 ظلم المرء في الدّنيا عنوان شقائه في الآخرة . ستم كردن مرد در دنيا عنوان بدبختى اوست در آخرت ، « عنوان » چنانكه مكرّر مذكور شد بمعنى سر سخن است يا دليل وعلامت . 6063 ظلم المعروف من وضعه في غير أهله .